Periodontologia Praga-Południe

Diagnostyka i plan leczenia periodontologicznego

Leczenie przyzębia wymaga szerszego spojrzenia niż ocena samych dziąseł. Analizujemy stopień zaawansowania zmian i poziom higieny, sprawdzamy też warunki zgryzowe. Znaczenie mają ponadto stan ogólny pacjenta oraz czynniki wpływające na przebieg terapii.

Periodontolog ustala, czy problem ma charakter miejscowy, czy dotyczy większego obszaru uzębienia. W planowaniu uwzględnia dotychczasowe leczenie stomatologiczne oraz ewentualne odbudowy. Nieprawidłowe obciążenia zgryzowe lub uzupełnienia utrudniające higienę mogą wymagać odrębnego postępowania.

Metodę wybieramy na podstawie diagnostyki i kondycji tkanek, biorąc pod uwagę warunki anatomiczne oraz oczekiwania pacjenta. Jeśli leczenie periodontologiczne jest częścią większego planu, koordynujemy je z postępowaniem w innych obszarach stomatologii.

Konsultacja i badania periodontologiczne

Konsultację rozpoczynamy od wywiadu dotyczącego zdrowia ogólnego i dotychczasowego leczenia. Pytamy również o czynniki, które mogą wpływać na stan przyzębia. Badanie jamy ustnej obejmuje:

• ocenę kondycji dziąseł,
• pomiar głębokości kieszonek dziąsłowych,
• kontrolę ruchomości zębów,
• ocenę higieny jamy ustnej.

Jeżeli badanie kliniczne wymaga uzupełnienia, wykonujemy diagnostykę obrazową na miejscu. Zależnie od wskazań może to być punktowe zdjęcie RTG albo pantomogram. W bardziej złożonych sytuacjach wykorzystujemy tomografię stożkową CBCT, która pozwala dokładniej ocenić między innymi stan kości podtrzymującej zęby.

Do planowania leczenia możemy także wykorzystać skan wewnątrzustny, jeśli potrzebne jest cyfrowe odwzorowanie uzębienia i warunków zgryzowych.

Choroby przyzębia i wskazania do leczenia

Choroby przyzębia to stany zapalne tkanek otaczających i podtrzymujących zęby. Początkowo zmiany mogą ograniczać się do dziąseł. Bez leczenia zapalenie bywa jednak głębsze i obejmuje więzadła przyzębia oraz kość. Paradontoza jest potocznym określeniem zapalenia przyzębia prowadzącego do stopniowej utraty tych tkanek.

Proces zapalny najczęściej wiąże się z płytką bakteryjną zalegającą przy brzegu dziąseł. Nieusuwana płytka mineralizuje się i tworzy kamień nazębny, którego nie da się usunąć zwykłym szczotkowaniem. Złogi ułatwiają dalsze gromadzenie biofilmu. Z czasem mogą powstać pogłębione kieszonki dziąsłowe, a postępująca utrata podparcia zwiększa ryzyko rozchwiania zębów.

Konsultacji periodontologicznej wymagają zwłaszcza:

• krwawienie podczas szczotkowania lub krwawienie samoistne,
• zaczerwienienie albo obrzęk dziąseł,
• recesje i nadwrażliwość odsłoniętych szyjek zębowych,
• utrzymujący się nieprzyjemny zapach z ust,
• rozchwianie lub przemieszczanie się zębów.

Ryzyko rozwoju i szybszego postępu choroby zwiększają między innymi palenie tytoniu oraz cukrzyca. Niekorzystny wpływ mogą mieć także przewlekły stres i zaburzenia odporności. Informacje te uwzględniamy zarówno podczas planowania leczenia, jak i przy ustalaniu zakresu późniejszej opieki periodontologicznej.

Niechirurgiczne leczenie chorób przyzębia

Pierwszym etapem terapii jest zwykle ograniczenie stanu zapalnego przez mechaniczne usunięcie płytki bakteryjnej i kamienia. Zakres postępowania dopasowujemy do kondycji dziąseł oraz głębokości kieszonek. Przy zmianach powierzchownych podstawę stanowi profesjonalna higienizacja. Złogi znajdujące się pod dziąsłami wymagają natomiast głębszego oczyszczania.

Równie duże znaczenie ma prawidłowa higiena domowa. Nawet nowoczesne terapie periodontologiczne nie zastąpią systematycznego usuwania biofilmu. Po zakończeniu leczenia mechanicznego oceniamy reakcję tkanek i ustalamy, czy potrzebne są kolejne etapy terapii.

Antybiotykoterapia nie zastępuje oczyszczania powierzchni zębów i korzeni. Lekarz może zastosować ją jako uzupełnienie leczenia, ale tylko w odpowiednio zakwalifikowanych przypadkach. Decyzja wynika z obrazu klinicznego, rozległości zmian i uwarunkowań zdrowotnych pacjenta.

Profesjonalna higienizacja

Profesjonalne oczyszczanie zębów zmniejsza ilość biofilmu i złogów sprzyjających zapaleniu dziąseł. Stosujemy je profilaktycznie oraz jako część leczenia chorób przyzębia. Zakres zabiegu ustalamy po ocenie higieny i kondycji tkanek.

Higienizacja może obejmować skaling, który usuwa kamień nazębny, oraz piaskowanie służące oczyszczaniu zębów z osadów i pozostałości płytki. Zależnie od potrzeb zabieg uzupełniamy fluoryzacją.

Oczyszczanie gabinetowe powinno iść w parze z regularnym usuwaniem biofilmu w domu, również z przestrzeni międzyzębowych. Podczas wizyty wskazujemy miejsca wymagające większej uwagi i dobieramy zalecenia do sytuacji pacjenta. Częstotliwość kolejnych higienizacji ustalamy na podstawie stanu dziąseł oraz przebiegu choroby.

Oczyszczanie kieszonek i powierzchni korzeni

Skaling poddziąsłowy polega na usunięciu kamienia i biofilmu znajdujących się poniżej brzegu dziąsła. Obejmuje obszary niedostępne podczas codziennego szczotkowania. Procedurę może uzupełniać wygładzanie powierzchni korzeni, które ogranicza warunki sprzyjające ponownemu odkładaniu złogów i wspiera gojenie tkanek.

Leczenie kieszonek dziąsłowych dobieramy do ich głębokości oraz zaawansowania choroby. Kiretaż zamknięty wykonuje się bez chirurgicznego odsłaniania powierzchni korzenia. Przy głębszych zmianach można rozważyć kiretaż otwarty, zapewniający bezpośredni dostęp do oczyszczanego obszaru po odsłonięciu tkanek dziąsła.

Wybór procedury poprzedzamy oceną stanu przyzębia i rozległości złogów. Sprawdzamy również reakcję tkanek na wcześniejsze leczenie niechirurgiczne. Dopiero na tej podstawie ustalamy zakres oczyszczania oraz możliwość zastosowania metody zamkniętej lub otwartej.

Chirurgiczne i regeneracyjne leczenie przyzębia

Jeśli po leczeniu niechirurgicznym nadal występują głębokie kieszonki lub ubytki tkanek podtrzymujących zęby, można rozważyć postępowanie chirurgiczne. Zabiegi płatowe ułatwiają dostęp do zmienionego obszaru i umożliwiają jego dokładne oczyszczenie. U wybranych pacjentów wskazana może być regeneracja tkanek, plastyka tkanek miękkich albo stabilizacja rozchwianych zębów.

W procedurach regeneracyjnych stosuje się między innymi biomateriały i membrany. W niektórych przypadkach można rozważyć przeszczep kostny. Zakres zabiegu zależy od rodzaju ubytku, jego rozległości oraz warunków anatomicznych. Nie każdy defekt przyzębia kwalifikuje się do odbudowy tą samą metodą.

Mikrochirurgia periodontologiczna wykorzystuje precyzyjne techniki zabiegowe oraz pracę w powiększeniu. W Denta City kwalifikację opieramy na wynikach diagnostyki i reakcji tkanek na wcześniejsze leczenie.

Leczenie recesji dziąsłowych

Pokrywanie recesji dziąsłowych służy zabezpieczeniu odsłoniętej powierzchni korzenia i ograniczeniu nadwrażliwości. Może także poprawić warunki tkanek miękkich oraz przebieg linii dziąseł. Możliwy zakres korekty zależy od budowy anatomicznej leczonego obszaru.

Przed wyborem metody ustalamy przyczynę cofania się dziąsła. Analizujemy sposób utrzymywania higieny oraz obciążenia zgryzowe. Czynniki sprzyjające recesji trzeba uwzględnić w planie terapii, ponieważ wpływają na gojenie i stabilność uzyskanego rezultatu.

Zależnie od obrazu klinicznego można rozważyć przesunięcie płata dziąsłowego w kierunku odsłoniętego korzenia albo przeszczep tkanki. Przeszczep może służyć również zwiększeniu ilości tkanek miękkich w leczonym miejscu. Metodę dobieramy po ocenie rozległości recesji i kondycji otaczającego dziąsła.

Plastyka dziąseł i stabilizacja zębów

Gingiwoplastyka polega na korekcie kształtu oraz przebiegu linii dziąseł. Zabieg może mieć znaczenie funkcjonalne lub estetyczne, na przykład przy nierównym układzie tkanek.

Jednym ze sposobów postępowania przy zwiększonej ruchomości zębów jest szynowanie. Zabieg polega na połączeniu “rozchwianych” zębów w stabilniejszy układ, aby ograniczyć ich przemieszczanie pod wpływem obciążeń. Nie zastępuje jednak leczenia stanu zapalnego ani usuwania jego przyczyn.

Opieka podtrzymująca i leczenie kompleksowe

Zakończenie aktywnej terapii nie oznacza końca opieki nad przyzębiem. Regularne kontrole periodontologiczne i wizyty higienizacyjne pomagają utrzymać stan tkanek oraz ograniczyć ryzyko nawrotu zapalenia.

Codzienne oczyszczanie przestrzeni międzyzębowych jest szczególnie istotne, ponieważ zwykłe szczotkowanie nie usuwa z nich dokładnie biofilmu. Podczas kontroli sprawdzamy głębokość kieszonek i ruchomość zębów. Oceniamy też, czy ponownie pojawiło się krwawienie. W razie potrzeby modyfikujemy zalecenia dotyczące higieny.

Przy bardziej złożonych potrzebach koordynujemy leczenie periodontologiczne z implantologią lub chirurgią stomatologiczną. Terapia przyzębia może również poprzedzać leczenie protetyczne albo leczenie ortodontyczne. Stabilny stan tkanek podtrzymujących zęby ma duże znaczenie przed odbudową uzębienia i rozpoczęciem leczenia implantologicznego. W Denta City planujemy kolejność poszczególnych etapów we współpracy z odpowiednimi specjalistami.